De 1%CLUB...ontwikkelingssamenwerking 2.0 Ik ben al weer bijna een jaar terug uit Tanzania. En intussen niet stil gezeten. In Tanzania ben ik op een nieuwe manier tegen ontwikkelingssamenwerking aan gaan kijken. Als we de mensen, tools, technieken, kennis en middelen beschikbaar hebben om armoede op te lossen waarom krijgen we het dan toch niet voor elkaar? Volgens mij is het tijd voor een nieuwe aanpak, ontwikkelingssamenwerking 2.0.
Om deze "nieuwe aanpak" in de praktijk uit te werken heb ik de afgelopen maanden (samen met Anna Chojnacka) hard gewerkt aan de oprichting van de 1%CLUB. De 1%CLUB is een online marktplaats voor kleinschalige ontwikkelingsprojecten waar particulieren en bedrijven 1% van hun inkomen, tijd of kennis kunnen bijdragen aan een project naar eigen keuze. Voor ons is 1% niet zoveel maar, zoals ik met eigen ogen heb gezien, kan 1% in een land als Tanzania veel verschil maken. En als we met z'n allen tegelijk 1% geven kan het zelfs een wereld van verschil maken...en je houdt nog altijd 99% over.
Nieuwsgierig geworden? De website staat nu online www.1procentclub.nl. Meld je aan en zegt het voort! GEEF 1% EN HELP ARMOEDE OP TE LOSSEN. Welkom bij de 1%CLUB!
Bericht uit Kenia via mobiele reporters Het Parool bericht over hoe we met behulp van mobiele reporters verslag doen van de crisis-situatie rondom de presidentsverkiezingen in Kenia.
Online verslag van crisis in Kenia De huidige crisis situatie in Kenia laat eens te meer het belang van internet en mobiele telefonie voor Afrika zien. Nieuwsvoorziening is in veel Afrikaanse landen altijd gedomineerd geweest door een kleine elite die beslist welke informatie geschikt was voor de bevolking. Terwijl de regering in Kenia het nieuws via radio, tv en kranten probeert te controleren zijn er verschillende webloggers in Kenia actief die live verslag doen van de laatste ontwikkelingen. Op mijn AfrikaNieuws weblog probeer ik hier een overzicht van te geven.
Transfer naar de hemel Inmiddels ben ik al weer een tijdje terug in Nederland. Ik krijg nog regelmatig berichten uit Bukoba. Soms goede berichten. Soms minder goede berichten. Zo is Bukoba Kids kampioen geworden en hebben ze een hele nieuwe website. Dat is goed nieuws. Een van de moeilijkste berichten uit 2007 was dat de sterspeler van Bukoba Kids aan de gevolgen van malaria is overleden. Op 12 maart schreef ik nog een webposting over de wonderschone goal die hij maakte. Ik voorspelde voor hem toen een transfer naar Real Madrid maar het werd een transfer naar de hemel. Laten we hopen dat er in 2008 vooral veel goede berichten uit Bukoba komen.
Journalisten laten het ongefilterde Afrika zien Het dagblad de Pers had vandaag een artikel over ons Voices of Africa Project. ‘Het is vooral bedoeld om Afrika aan de wereld te laten zien’, zegt coördinator Olivier Nyirubugara. ‘De wereld geeft Afrika immers richting. Doordat de internationale gemeenschap druk uitoefent en hulp aanbiedt, dicteert ze in feite de Afrikaanse politiek. Met Voices of Africa zien mensen hoe het er werkelijk aan toe gaat in Afrika.’
De God van het Victoriameer Tijdens mijn verblijf in Tanzania ben ik gevraagd een stuk te schrijven voor het boek "Te Gast in Tanzania". Omdat er rond die tijd veel ophef was over de film Darwin's Nightmare en de visindustrie rond het Victoriameer heb ik aangeboden daar een artikel over te schrijven. Ik ben twee dagen meegeweest met lokale vissers om hun kant van het verhaal op te schrijven. Wat ik tijdens deze trip ontdekte was dat de vissers niet geloven dat hun leven in handen ligt van de visindustrie maar dat er geest over het meer zwerft die alles bepaalt wat er met hen en het meer gebeurt. Samen met de vissers ben ik op zoek gegaan naar "De God van het Victoriameer". Het verhaal is gepubliceerd in "Te Gast in Tanzania" en is vanaf nu online te bestellen en natuurlijk ook verkrijgbaar bij de betere boekhandel.
Het Lowlandsgevoel Op Lowlands draait het niet om de muziek, het draait om het Lowlandsgevoel. Als er plotseling een wolkbreuk losbreekt begint iedereen te juichen. Is de regenbui voorbij en breekt de zon door dan is dat ook weer een juichmoment. Het Lowlandspubliek benadert alles vooral postitief en initiatief en creativiteit worden gewaardeerd. Op zondag hebben we in de Alpha tent een pyramide gebouwd met 680 lege plastic bekers. Niemand van het publiek kwam vragen waar we nou wel helemaal mee bezig waren. Nee men stak de duim omhoog en leverde hun lege beker in. En toen de pyramide uiteindelijk klaar was, was daar weer een juichmoment. Dat is het Lowlandsgevoel. Zouden we zo ook niet door het dagelijkse leven kunnen? Als je in een file terecht komt, juich! Als de file is opgelost, juich! De juichmomenten liggen voor het oprapen.
Ontmoeting met een rabbijn We zijn met een aantal mensen bezig met het oprichten van de 1%CLUB. De idee is een club van mensen die 1% van hun tijd, geld, kennis, expertise en energie inzetten om de armoede in de wereld op te lossen. Vandaag hadden we een ontmoeting met rabbijn Soetendorp die al een aantal jaren bezig is met hetzelfde idee. Het was een bijzonder gesprek met een inspirerende man. Hij vertelde dat hij blij verrast was te horen dat wij als jonge generatie ook met het 1% idee bezig waren. Hij vertelde een oude joodse parabel over een oude man die een fruitboom plant. Een jonge man komt voorbij en hij zegt: “Dwaze oude man, dat duurt veel te lang, u zult nooit het fruit van deze boom oogsten” De oude man antwoordt: “Dwaze jonge man, toen ik werd geboren, kwam ik niet in een woestijn terecht. Mijn voorvaderen hebben bomen voor me geplant. En ik wil geen troosteloos land zonder bomen achterlaten voor jouw generatie."
